61 855 24 45

Kolejna wygrana w Sądzie Najwyższym! Uzyskaliśmy dodatkowe 50 tys. zł za naruszenie praw pacjenta

Wyrokiem z dnia 10.01.2019 r. (sygn. II CSK 293/18) Sąd Najwyższy uwzględnił naszą skargę kasacyjną i zasądził na rzecz naszej Klientki dodatkowe 50.000 zł jako zadośćuczynienie za naruszenie praw pacjenta w toku leczenia (chociaż Poszkodowana uzyskała już wcześniej kwotę 200.000 zł tytułem zadośćuczynienia za rozstrój zdrowia wynikający z błędu w leczeniu). Tym samym, Sąd Najwyższy nie zgodził się w argumentacją zawartą w uzasadnieniu wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu, że jeżeli w toku leczenia lekarze postawią błędną diagnozę, to powodować to może odpowiedzialność cywilną za skutki tego błędu, ale nie oznacza jednoczesnej odpowiedzialności za naruszenie praw pacjenta, bo stawiając diagnozę, nawet błędną, lekarze działają przecież „w dobrej wierze”.

Sprawa dotyczyła Pacjentki, u której w toku leczenia, na skutek błędnej diagnozy i bez wskazań medycznych, wykonano operację usunięcia macicy z przydatkami. Przypomnieć w tym miejscu warto, że osoba poszkodowana błędem medycznym ma prawo do zadośćuczynienia z dwóch tytułów (dwóch podstaw prawnych). Jednym z nich jest krzywda wynikająca z uszkodzenia ciała albo rozstroju zdrowia, będącego skutkiem błędu w leczeniu (w tym przypadku chodziło o bezzasadne pozbawienie macicy i przydatków oraz jego konsekwencje dla zdrowia pacjentki). Ponadto, poszkodowanemu przysługuje także zadośćuczynienie za krzywdę wynikającą z naruszenia jego praw jako pacjenta. Do uzyskania tego zadośćuczynienia wystarczy stwierdzenie, że w toku leczenia doszło do naruszenia praw pacjenta (np. prawa do wyrażenia świadomej zgody na zabieg, prawa do informacji, prawa do otrzymania świadczeń zdrowotnych zgodnych w aktualną wiedzą medyczną), nie jest natomiast konieczne, aby naruszenie to skutkowało uszkodzeniem ciała albo rozstrojem zdrowia. W niniejszej sprawie Sąd Najwyższy potwierdził, że oba zadośćuczynienia wzajemnie się nie wykluczają. Jeżeli błąd w leczeniu nie skutkował uszkodzeniem ciała ani rozstrojem zdrowia, pacjentowi przysługuje tylko zadośćuczynienie za naruszenie jego praw. Co jednak ważniejsze, osoba u której błąd w leczeniu spowodował uszkodzenie ciała lub rozstrój zdrowia (i która z tego tytułu uzyskuje zadośćuczynienie z art. 445 k.c.), nie traci prawa do jednoczesnego, równoległego uzyskania zadośćuczynienia z tytułu naruszenia praw pacjenta. Z tego względu wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu, oddalający powództwo o zadośćuczynienie za naruszenie praw pacjenta, został przez Sąd Najwyższy w tej części zmieniony.

Bezpłatna ocena sprawy

Wysłanie zapytania do niczego nie zobowiązuje