61 855 24 45

Renta po śmierci osoby bliskiej z ubezpieczenia OC sprawcy

Jednym ze świadczeń należnym osobom, które na skutek wypadku albo błędu w leczeniu utraciły bliskiego, jest renta. Podstawą prawną tego roszczenia jest art. 446 par. 2 kodeksu cywilnego. Poniżej przedstawiamy odpowiedzi na najczęściej pojawiające się pytania dotyczące możliwości dochodzenia tego roszczenia.

Kto ma prawo do renty z ubezpieczenia OC sprawcy?

Prawo do renty mają dwie grupy osób bliskich. W uprzywilejowanej sytuacji są takie osoby bliskie, względem których na zmarłym ciążył ustawowy obowiązek alimentacyjny (np. małoletnie dzieci). Osoby te nie muszą wykazywać, że zmarły za życia dostarczał im faktycznie środków utrzymania. Z roszczeniem o przyznanie renty wystąpić mogą także inne osoby bliskie (tzn. takie, co do których na zmarłym nie ciążył ustawowy obowiązek alimentacyjny). Co do tych osób jednak konieczne będzie wykazanie, że zmarły za życia dobrowolnie i regularnie (stale) dostarczał im środków utrzymania. Ponadto, w tym przypadku dodatkowym warunkiem jest, by przyznanie renty uzasadnione było zasadami współżycia społecznego.

Od czego zależy wysokość renty po śmierci osoby bliskiej?

Renta uzupełniająca to typ świadczenia przysługującego osobie, która doznała szkody wskutek wypadku, lub jej bliskim, gdy następstwem wypadku była śmierć. Jej charakter odszkodowawczy (wypłata pieniężna w celu rekompensaty za poniesione krzywdy) lub alimentacyjny (regularnie świadczona suma będąca ekwiwalentem potencjalnie utraconych zarobków) ma wyrównywać stan materialny pokrzywdzonego (lub jego bliskich) do tego sprzed wypadku.

W przypadku śmierci osoby bliskiej, renta przysługująca rodzinie ma charakter odszkodowawczy i występuje w formie założonych z góry świadczeń pieniężnych. Renta jest ustalana na podstawie rzeczywistych zdolności zarobkowych zmarłego (ale niekoniecznie rzeczywiście osiąganych przez niego dochodów), gdyby był on w stanie dalej realizować swoje możliwości zarobkowe (czyli sumy, jaką wnosiłby do budżetu domowego, gdyby dalej żył). Do określenia tej kwoty konieczne jest wzięcie pod uwagę realiów na rynku pracy, takich jak zakres hipotetycznego wynagrodzenia w stosunku do posiadanych kwalifikacji zmarłego.

Wyróżniamy kilka czynników, które wpływają na wysokość renty, m.in.:

– usprawiedliwione potrzeby poszkodowanego, czyli osoby uprawnionej do otrzymania opisywanego świadczenia pieniężnego (np. w przypadku dziecka- konieczność np. opłacenia edukacji);

– możliwości zarobkowe zmarłego (rozmiar świadczenia realnie dopasowany do pensji, którą zmarły otrzymywałby w normalnym toku zdarzeń).

Przyznana renta nie może przewyższać kwoty, którą zmarły potencjalnie dostarczałby do domowych zasobów pieniężnych- nie ma na celu nieuzasadnionego wzbogacenia się. Prawo do renty jest roszczeniem osobistym- nie istnieje prawne upoważnienie do łączenia rent i tworzenie jednej, wspólnej renty dla kilku osób. Każdej osobie bliskiej zmarłemu przysługuje określona kwota (renta), ustalana w relacji do jego osobistych usprawiedliwionych potrzeb.

Jak długo przysługuje renta po śmierci osoby bliskiej?

Odpowiedź na pytanie, jak długo osoba bliska ma prawo do pobierania renty po śmierci poszkodowanego, nie jest jednoznaczna. Sąd nie ma bezwzględnego obowiązku określenia końcowego terminu przysługiwania renty uzupełniającej dla bliskich zmarłego, który uległ wypadkowi.

Istnieją sytuacje, w których ramy czasowe przysługiwania renty mogą zostać w pewien sposób oszacowane, jednak uściślenie niektórych kwestii (jak na przykład moment usamodzielnienia się dziecka) pozostaje niemożliwe do jednoznacznego stwierdzenia.

Renta na rzecz dziecka, którego jeden z rodziców ginie w wypadku, powinna być świadczona aż do czasu uzyskania przez niego zdolności do pracy zarobkowej, czyli co do zasady – przynajmniej do zakończenia podjętych studiów czy innej formy nauki. Fakt, czy drugie z rodziców jest w stanie dziecko utrzymać, ani czy wychowuje je inna osoba, np. macocha, nie ma tu znaczenia.

Jedno z małżonków, które zajmuje się prowadzeniem domu i wychowaniem dzieci, ma prawo żądać od sprawcy wypadku (skutkującego śmiercią drugiego małżonka) odpowiedniej renty przynajmniej aż do czasu usamodzielnienia się dzieci. Nie można wymagać, by wdowa lub wdowiec podejmował pracę przy jednoczesnym zaniedbaniu obowiązków rodzicielskich. Jeśli natomiast uprzednio pracował on zarobkowo, to przerwanie tej pracy i żądanie renty mogą także być uzasadnione, np. bezwzględną koniecznością wychowywania dzieci. Zwykle sytuacja ta występuje w przypadku więcej niż jednego dziecka lub gdy stan zdrowia jedynaka wymaga specjalnej uwagi.

Renta przysługująca wdowie lub wdowcowi nie powinna być ograniczona terminem końcowym. Renta dla małżonka może być zasadna także i w okresie po usamodzielnieniu się dzieci, jeżeli okaże się, że małżonek z uwagi na wiek czy stan zdrowia nie jest w stanie przystosować się do nowych okoliczności życiowych, w tym np. uzyskać wykształcenia albo zawodu lub też podjąć pracy zarobkowej.

SKONTAKTUJ SIĘ Z NAMI – bezpłatnie ocenimy Twoją sprawę i szanse na odszkodowanie:

radca prawny dr Michał Strzelbicki tel. 510 943 567

radca prawny Mariusz Sadowski tel. 502 603 736

sekretariat kancelarii tel. 61 855 24 45

e-mail: biuro@eventum.com.pl

Bezpłatna ocena sprawy

Wysłanie pytania do niczego Cię nie zobowiązuje